Κηδεύτηκε χθες η λατρεμένη «Καιτούλα» του ελληνικού σινεμά. «Οι παλιές αγάπες πάνε στον παράδεισο» και στον δρόμο για το μεγάλο ταξίδι σίγουρα θα συναντήσει τον σύζυγό της, τον ιστορικό και συγγραφέα Γεώργιο...
Ρούσσο, που τόσο πολύ αγαπήθηκαν κι όταν εκείνος έφυγε, άφησε δυσαναπλήρωτο κενό στη ζωή της.
Λόγω απεργίας στα μέσα μαζικής μεταφοράς πολύ λίγοι ομότεχνοι της Καίτης Λαμπροπούλου με τους οποίους συνδεόταν φιλικά κατάφεραν να φτάσουν χθες μέχρι το Α’ Νεκροταφείο της Αθήνας για να της πουν το στερνό «αντίο». Απαρηγόρητοι οι οικείοι της, η αδελφή της η Τοτό και ο σύζυγός της, ο ανιψιός της Ηλίας Ποταμιάνος και άλλοι συγγενείς από την οικογένεια του Γεωργίου Ρούσσου, δέχτηκαν τα συλλυπητήρια των φίλων της.
Η τελετή ήταν λιτή, όπως άρμοζε στην Καίτη Λαμπροπούλου, η οποία υπήρξε σεμνή σε όλη τη διαδρομή της. Την αποχαιρέτησε ο Κώστας Γεωργουσόπουλος με λόγια από καρδιάς. Ο ποιητής Κ.Χ. Μύρης στάθηκε στο έργο και στο βιογραφικό της εκλιπούσης και υπογράμμισε ότι θα πρέπει να γίνει παράδειγμα στις νεότερες συναδέλφους της για το ήθος, τη σεμνότητα και τη διακριτικότητά της.
Με ένα λευκό τριαντάφυλλο στο χέρι ακολούθησαν τη σορό στην αιώνια κατοικία οι δικοί της, η Δέσποινα Στυλιανοπούλου, ο Δημήτρης Καλλιβωκάς, η Χαριτίνη Καρόλου, ο Κώστας Πρέκας, ο Γιώργος Μεσσάλας, η Μαίρη Ραζή, ο Κώστας Βενετσάνος και ο Μάκης Δελλαπόρτας. Ενταφιάστηκε σε καλλιτεχνική γειτονιά. Ο τάφος της συνορεύει με εκείνους των Μίνω Βολανάκη, Νίκου Ξυλούρη, Γιάννη Δαλιανίδη και Σωτηρίας Μπέλλου.
Στις 20 Δεκεμβρίου του 2004 απονεμήθηκε στην Καίτη Λαμπροπούλου το έπαθλο «Κυβέλη» για τη συνολική της θεατρική προσφορά. Εκείνη ναι μεν καμάρωνε, αλλά δεν έκανε αναφορά σε αυτό. Η σεμνότητά της ήταν έκδηλη. Θυμάμαι σε μια τελευταία επικοινωνία που είχαμε, τον Σεπτέμβριο, πόσο απέφευγε να μιλά για εκείνη και ότι ουδέποτε εξέφρασε παράπονο για κανέναν. «Ολα ήταν υπέροχα, δεν έχω να θυμηθώ κάτι άσχημο» είχε σχολιάσει και φυσικά είχε πάντα μια καλή κουβέντα να πει για τον καθέναν
espressonews.gr
