Κυριακή, 12 Ιουνίου 2011

Φουντώνει το κίνημα των Αγανακτισμένων σε όλα τα Βαλκάνια

"'Αγανακτισμένοι', οπαδοί της 'άμεσης' ή της 'αληθινής' δημοκρατίας, 'κυβερνοακτιβιστές' των 'κοινωνικών μέσων',
του Facebook και του Twitter, δεν υπάρχουν μόνο στη Δύση ή την Αραβία...





Εμφανίστηκαν τώρα και στα πρώην 'σοσιαλιστικά' Βαλκάνια, με αυξανόμενη απήχηση στη...

νεολαία, επιβεβαιώνοντας τον διεθνή, αν όχι παγκόσμιο, χαρακτήρα των νέων μορφών διεκδίκησης και διαμαρτυρίας.



Εκδηλώσεις αυτών των 'νέων κινημάτων' σημειώνονται με αυξανόμενη συχνότητα και ένταση στην Κροατία, στη Βοσνία, στην Αλβανία, συχνά συγκλίνουσες τώρα με πιο παραδοσιακές μορφές κοινωνικής διαμαρτυρίας.



Οι εκπρόσωποι αυτού ακριβώς του κινήματος, στην κροατική εκδοχή του, βρέθηκαν στο κέντρο μιας σειράς διεθνών εκδηλώσεων και συζητήσεων για την παγκοσμιοποίηση, που οργανώθηκαν στην πρωτεύουσα της Κροατίας, Ζάγκρεμπ, με επίκεντρο αφενός τα νέα αναπτυσσόμενα κινήματα, αφετέρου τις τεράστιες προκλήσεις που θέτει στις κοινωνίες της Ανατολικής Ευρώπης η 'φιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση' και η 'μετάβαση'.



Εκδηλώσεις και συζητήσεις στις οποίες συμμετείχε μια πλειάδα πολύ γνωστών κριτικών διανοουμένων από τα Βαλκάνια, την Ευρώπη και τον Τρίτο Κόσμο.Μεταξύ πολλών άλλων συμμετείχαν ο Ντέιβιντ Χάρβεϊ, εκ των γνωστότερων διεθνώς αναλυτών (και επικριτών) του νεοφιλελευθερισμού, ο παλιός «γκουρού» της ιταλικής 'αυτονομίας', συγγραφέας ενός ογκώδους μπεστ σέλλερ για την «Αυτοκρατορία», Αντόνιο Νέγκρι, ο γνωστός φιλόσοφος Μπάουμαν, ο Ούγγρος φιλόσοφος, οικονομολόγος και συγγραφέας του 'Μετά το Κεφάλαιο' Ίστβαν Μέζαρος, ο κάπως εκκεντρικός 'σταρ' της 'διεθνούς αμφισβήτησης' Σλοβένος φιλόσοφος Σλαβόι Ζίζεκ, ο επίσης διάσημος 'οικονομολόγος της ανάπτυξης' Σαμίρ Αμίν και πολλοί άλλοι.



Οι εκδηλώσεις της Κροατίας περιέλαβαν μια κοινή, διεθνή συνάντηση του 'Παγκόσμιου Εναλλακτικού Φόρουμ' και του δικτύου κριτικών ευρωπαίων διανοουμένων Transform, όπως και ένα 'Φεστιβάλ Ανατρεπτικού Κινηματογράφου'. Συμμετείχαν επίσης διανοούμενοι και συνδικαλιστές από τις περισσότερες χώρες της ΝΑ Ευρώπης.



Αυτό όμως που ήταν ίσως το πιο εντυπωσιακό και ασυνήθιστο, ήταν η συμμετοχή σε όλες τις εκδηλώσεις ενός πυκνότατου νεανικού πλήθους, που συνωστιζόταν κυριολεκτικά για να μπει στον κινηματογράφο 'Ευρόπα', για να παρακολουθήσει τον Ζίζεκ ή τον Μπάουμαν, εμφανώς διψασμένο να καταλάβει τον κόσμο που ζει. Συμμετοχή ενδεικτική του σταδιακά μεταβαλλόμενου πολιτικού και 'διανοητικού-πολιτιστικού' κλίματος στις βαλκανικές χώρες.









"